|
احبک واقسم ابربی ورباک وبوسن اید الامخلفک ورباک فرحه وخجل تیّنی ورباک عظم شوگی امنراک ایصیربیه الشاعرعبدالواحدحدادالبوغبیش
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ساعت 21:24  توسط jafar
|
کلشی الصعب لعیونک نعم لا وبیمن ما یعاملنه نعم لا شانه وننتظر منک نعم لا النعم ولا تبخلهن سویه الشاعرعبدالواحدحدادالبوغبیش
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ساعت 21:24  توسط jafar
|
الشهم ماینعد ابکبره وسنه وسیفک للخصم خله وسنه طبع بینه العرب ظلت وسنه نوافی الزین یوم الموزمیه الشاعراحمدالبوصبیح
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ساعت 21:21  توسط jafar
|
قصیده الرسول الکرم ص
گبل لا تنولد عجبت الوجود واسمک ابساق العرش مجده اعتله والله من نورک خذه وزین الکون وخلق منک شمس نورک مثله وجعل من نفسک نفس للعالمین والحیات ابنبض گلبک کمله وصبق لون الیل من عینک سواد والگمر من کهل عینک کهله والانس والجان کل صبح ومسائ اتکبر ابسمک تصلی امهلهله الله بیدک ختم درب الانبیائ وجعل قرانه ابو جودک رتله صرت بولادتک فجعیت الطقات وکفکفت رایات حده جاهله انته سیف الله عادیت النفاق وبیرق الله ابچف یمینک شایله حاربتهه الکفر کسرت الصنام وطهرت بیت الله للمسلم حله ولبست لا مت اهموم امن الخصیم وجابلتهه اسهامهه اشرار البله ورسمت صوره اعله جدران الفقیر من یحس ابظیم وینک گایله وبحنانک نشفت دمع الیتیم وتمسح اجفونه وغدت متبلیله یا محمد ما صبح مثلک مثیل بس ابو الحسنین راعی المرجله الشاعراحمد البوصبیح
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ساعت 21:20  توسط jafar
|
در این سرزمین عشایر به چند دسته تقسیم میشوند: عشایر وارده عشایر
میهمان عشایر مقیم از جمله عشایر وارده میتوان به بنی صالح که از یمن به
ایران کوچیده و در مناطق غرب اهواز و منطقة هویزه ماندگار شدهاند، عشایر
لویمی و عبدالخان که از عشیرة بنی لاماند و در قرن نوزدهم میلادی به ایران
آمدهاند، عشیرة مزرعه که در عصر ساسانی از حجاز به ایران آمدهاند و دو تیرة
بزرگ بیت حامد وآل مؤمنین را تشکیل دادهاند، عشیرة خزرج که از العماره به
ایران آمدهاند و شامل سه تیرهاند که بین موسیان، میانآب و شوش تقسیم
شدهاند.
عباده از بزرگترین طوایف عرب است که شامل عشایری چون آل قاطع/بروایه /عچرش و دغاغله/کروشات وطویرات میتوان نام برد که در زمان پیامبر از یمن به مدینه کوچ کردند تا پیامبر را در جنگ یاری نمایند پس از ورودبه خوزستان در شهرستان هویزه سکنی گزیدند. عشیرة کعب (آل کعب) که فرعی از قبیلهٔ بزرگ بنی کعب اند و شامل چهار تیرة کعب منان، کعب الحایی، کعب کرم الله و کعب فرج اللهاست و عشیرة سادات که سه تیرة سادات فواصل، سادات جعاله، سادات موسوی جزایری را شامل میشوند و بنابر شواهد و مستندات بیشترین علما و دانشمندان خوزستان از این طایفهاند.عشایر مفتقح که در قرن نوزده از جور دولت عثمانی از عراق به خاک ایران مهاجرت کردهاند، میتوان اشاره داشت. به عشایر لویمی / عبدالخان، مزرعه، خصرج، آل بوروایه، کعب و سادات، اعراب میانآب میگویند، چون در بین دو رود کرخه و دز میزیند و در نزدیکی شوشتر محلی به همین نام نیز وجود دارد.
آل کثیر، سلامت شامل سه تیره، آل خمیس، شریفه شامل پنج تیره و مفتقح از این دسته عربهای خوزستان هستند. بزرگترین قبیلههای عرب خوزستان عبارتند از: بنی طُرُف، باوی، بنی کعب، چنانه (کنانه) و خزرج که این شاخة آخر مأمنی از حوالی اهواز تا دشت آزادگان را دارند. پس از آنان عشایر آل کثیر، سعد عنانجه، غنافجه، ضیاغمه (ضیغمیها)، بنی مالک، که در نواحی غربی و جنوبی رود دزفول تا کنار نهر هاشم سکنی دارند، میان سبعه، امّ التمسیر در ساحل غربی کارون قرار میگیرند. قبیله بنی طُرُف در دشت آزادگان (دشت میشان) تا هویزه استقرار دارند و مهمترین طوایف این قبیله عبارتند از: سواری، مزرعا، شرفه، بنیصالح، مروان، قاطع و سید نعمت. قبیله بزرگ بنی کعب از شش تیرهٔ آل بوغُبیش، حزبه، خنافره، عساکره، مقدم و دوارجه تشکیل شدهاست. قبیلهٔ باوی هم متشکل از اتحادی از عشائر بزرگی چون آل حرب، سلامات، العمور، آل حمید(الحمید)، زرگان، نواصر، البو بالد و غیره میباشد. هر کدام از این عشایر دارای زیر مجموعهای به نام تیره هستند. به عنوان مثال عشیرهٔ آل بوغبیش دارای تیرههایی به این شرح است:آل بوبالا، آل بوشهباز، آل بوحاج علی، آل بومحمود، آل بوزیاد، آل بوصالح، ابوجلیل، بنیرشید، بیت خیطان، بیت آل بوشمال، زُبید، بیت بند ذیجان، رفیع، اتامند، سلیح، آل بوسلیط. زبان عشایر مقیم و وارده عربی است، ولی زبان عشایر میهمان بر اساس تنوع قومی دارای گوناگونی است. تنوع قومی ایلها چشمگیر است که عبارتند از: الف: ترکها که اکثر از یاریم تاق لوها هستند و به طوایف زیر تقسیم میشوند: یاریم تاقلو، سهرابی، لیشن لی، جمادلی، نیازی، و رَمزیار ب: قشقائیها که در محدودة بهبهان و رامهرمز بیشتر کوچ انجام میدهند. ج: لرها د: بختیاریها ه ـ: لرکیها که به دوزبان ترکی و فارسی شکسته سخن میگویند. این گونهگونی عشایر عرب و اقوام در این سرزمین باعث گردیده تا نظام ویژة فرهنگی دربارة نوع و محیط زندگی در خوزستان پدید آید که مهمترین ویژگی این نظام فرهنگی گونههای کوچ است. در خوزستان با سه گونه از کوچ روبهرو میشویم: الف: کوچ ارتفاعی که حرکت و جابجایی از دشت به کوه و بالعکس است. ب: کوچ افقی که به صورت جابهجایی در دشتها است. ج: کوچ محاطی که از آبادیها به مناطق اطراف که خوش آب و هواتر هستند صورت میگیرد. هر شکل از این گونههای زندگی دارای آیین خاص خود است، و به همین سبب گونهگونی فراوانی از نغمات آیینیِ مرتبط با زندگی را در بین این عشایر و اقوام میتوان مشاهده کرد. خوزستان سرزمینی است بین دو دریا، دریایی از آب و دریایی از نغمهها. علاوه بر آنچه برشمرده شد، از تأثیرات نژادهایی که از آفریقا به خوزستان آمدند و در مناطق ساحلی ساکن شدند نیز نباید غافل بود.
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم تیر ۱۳۹۲ساعت 20:38  توسط jafar
|
عشیره البوصبیح واحد من اکبر عشایر بنی کعب دریس وحا لیا ساکنین فی
جنوب غرب الاایران فی مناطق خوزستان فی مدن ماهشهر (الکوره_رامبله_ابادان_شادگان_جراحی)وزعیم العشیره حاج محمود ابن شیخ بریدی (رحمه الله علیه)والهم تاریخ عریق وعظیم فی دفاع عن الوطن و قدمو شهدا له هذا البلد العظیم الااسلامی وتاریخ العرب شاهدا علا هذا الاادعا
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۲ساعت 15:14  توسط jafar
|
|